Β᾽Κυριακή των Νηστειών, Γρηγορίου του Παλαμά (κήρυγμα)

Στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Χριστός θεραπεύει έναν παράλυτο στην Καπερναούμ. Λόγω του πλήθους, οι συνοδοί του αναγκάζονται να χαλάσουν τη στέγη για να τον κατεβάσουν μπροστά στον Κύριο. Εκείνος, βλέποντας την πίστη τους, λέει στον παράλυτο: «Παιδί μου, οι αμαρτίες σου συγχωρέθηκαν». Στις αντιδράσεις των γραμματέων, ο καρδιογνώστης Ιησούς απαντά θεραπεύοντας και το σώμα του παραλύτου, αποδεικνύοντας ότι ως Θεός έχει την εξουσία να ανακαινίζει ολόκληρο τον άνθρωπο.

Η διήγηση αυτή τοποθετήθηκε στη δεύτερη Κυριακή των Νηστειών για να τονίσει ότι η άφεση των αμαρτιών είναι σπουδαιότερη από κάθε σωματική ίαση. Συχνά ζητάμε από τον Θεό απαλλαγή από βιοτικά προβλήματα. Εκείνος ανταποκρίνεται, όμως η βαθύτερη ανάγκη μας παραμένει η αποκατάσταση της σχέσης μαζί Του. Αν την Κυριακή του Ασώτου είδαμε τη σημασία της δικής μας επιστροφής, σήμερα βλέπουμε τη λυτρωτική απάντηση του Θεού: «Τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου».

Η σημερινή Κυριακή είναι παράλληλα αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης και μεγάλο δάσκαλο της νοεράς προσευχής. Ο Άγιος Γρηγόριος διευκρίνισε τη δογματική διαφορά ανάμεσα στην Ορθόδοξη και τη Δυτική θεολογία, τονίζοντας τη διάκριση ανάμεσα στην ουσία και τις ενέργειες του Θεού. Ενώ η ουσία Του παραμένει άγνωστη, οι άκτιστες ενέργειές Του είναι μεθεκτές στον άνθρωπο. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός δεν είναι ένας απόμακρος κριτής, αλλά επικοινωνεί άμεσα μαζί μας, μας αγιάζει και μας θεραπεύει πραγματικά μέσα από τα Μυστήρια και την προσευχή.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να δεχθούμε αυτή τη Χάρη είναι η πίστη. Πολλοί ζητούν θαύματα για να πιστέψουν, όμως η αληθινή πίστη είναι αυτή που ελκύει το έλεος του Θεού. Η σημερινή περικοπή, σε συνδυασμό με τη διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου, μας καλεί να μη μείνουμε μόνο στα εξωτερικά στοιχεία της Σαρακοστής, αλλά να επιμείνουμε στην ίαση του «έσω ανθρώπου».

Όταν καλλιεργούμε την πίστη μας και την «ευχή» (Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με), οι πνευματικές μας δυνάμεις που ήταν «παραλυμένες» από τα πάθη, αναζωογονούνται. Ας εκζητούμε, λοιπόν, με ταπείνωση τη συγγνώμη του Θεού και ας είμαστε βέβαιοι ότι Εκείνος, μέσω των ακτίστων ενεργειών Του, θα φροντίσει για κάθε ανάγκη της ψυχής και του σώματός μας.